Industriële relaties bij Unilever
Volgens Unilevers corporate website respecteert het bedrijf de waardigheid van het individu en het recht van werknemers op vrijheid van vereniging. Maar er wordt niet expliciet verwezen naar de ILO-conventies en het recht op collectieve onderhandelingen is geen onderdeel van de Code of Business Principles.
De ervaring van vakbonden is – en dit wordt bevestigd door eerder onderzoek – dat het management van Unilever geneigd is om in gesprek te treden met bonden waar deze sterk zijn. Maar daar waar de bonden van weinig betekenis zijn, neigt het management ertoe de bestaande bonden te omzeilen en direct met de werknemers te communiceren – in sommige gevallen, door werknemers te intimideren en hen te dwingen om ‘onafhankelijke’, d.w.z. door het bedrijf gecontroleerde, vakbonden op te zetten.
Klachten bij de OESO
Tussen 2006 en 2008 legden de International Union of Food Workers en de vervoersbond TUMTIS vier klachten over Unilever neer bij de nationale contactpunten van de OESO in Groot-Brittannië en Turkije. Deze gingen over de sluiting van fabrieken, de vrijheid van vereniging, collectieve onderhandelingen en het gebruik van tijdelijke en uitzendkrachten in Unilever-fabrieken in India en Pakistan en in een fabriek van een toeleverancier in Turkije.
Tussen 2006 en 2009 werden vier klachten aan het adres van Unilever gebracht door de Internationale Unie van voedsel, landbouw, Hotel, Restaurant, Catering, tabak en Allied Worker's Association (IUF) met betrekking tot de activiteiten van het bedrijf in verschillende landen. Deze klachten hadden betrekking op sluiting van locaties, vrijheid van vereniging, collectieve onderhandelingen en het gebruik van tijdelijke contracten en contractarbeid bij fabrieken van Unilever.
De klacht over collectieve onderhandeling had onder andere betrekking op werknemers in India die niet het loon kregen waar ze recht op hebben, werknemers in Brazilië zonder vrijheid de vakbondsvertegenwoordiging naar keuze te kiezen, en Keniaanse theeplantages van Unilever waar slechts een vakbond is en keuze ontbreekt.
Het gebruik van tijdelijke arbeid en contractarbeid is een andere kwestie wat speelt bij Unilever. In de grootste fabriek van Unilever in Brazilië beschikt naar schatting 40% van het personeel niet over een vast contract met het bedrijf. In twee fabrieken in Zuid-Afrika, zijn percentages van 60% en 75% aangetroffen van personeel met flexibele contracten. In de Code of Business Principles van Unilever is niets opgenomen over discriminerende werkgelegenheidsvoorwaarden tussen tijdelijke en permanent werknemers in de fabrieken van Unilever in Brazilië, Zuid-Afrika en Indonesië.
Europese Ondernemingsraad
In november 1996 werd een overeenkomst over de EOR ondertekend; deze werd in 2001 opnieuw onderhandeld. Sinds 1989 werd een aantal Europese bijeenkomsten per productgroep georganiseerd. De EOR bestaat uit ongeveer 35 werknemersvertegenwoordigers uit 23 landen.
De thema’s voor informatie en consultatie hebben met name betrekking op:
